خلسه

عصر ها هنوز...

با دو استکان چای دمی

به صدای شکیبایی می گذرد
...
روی همان کاناپه ی قدیمی

من چایم را می نوشم

چای تو از دهان می افتد

شکیبایی می کنم...

+نوشته شده در پنجشنبه ۳ اسفند ۱۳٩۱ساعت۳:٥٢ ‎ب.ظتوسط مریم بیدختی | نظرات ()